Tom kwam na het behalen van zijn Anwärter en Landes 1 skilerarenopleiding tijdens lerarentrainingen van de Oostenrijkse skischool waar hij werkte in aanraking met het off-piste skiën. Naarmate het seizoen vorderde leerde hij het gebied steeds beter kennen en trok er met een lawinerugzak van de skischool samen met collega's op uit.
Langzaam maar zeker ging hij zich steeds beter beseffen dat zijn kennis over het off-piste skiën minimaal was. Hij droeg netjes een lawinepieper en had een rugzak met schep en sonde bij zich, maar hoe moest je deze gebruiken? En waar moet je op letten als je buiten de piste gaat skiën? Hij besloot dat hij voor zijn eigen veiligheid en die van zijn collega's de Alpinkurs opleiding ging volgen. Hij vertelde ons hoe die opleiding in zijn werk ging.
Een vette opleiding!
Afgelopen december heb ik via Snowsports Academy de Alpinkurs mogen doen in Ischgl. En dat is werkelijk waar echt een hele vette opleiding! De Alpinkurs is onderdeel van de Oostenrijk Landes opleiding. Tijdens de opleiding leer je in zeven dagen ongelofelijk veel over alle zaken die belangrijk zijn tijdens het off-piste skiën en in het bijzonder hoe je veilig met gasten buiten de piste skiet. Aan het einde van de zeven dagen volgt een theorie- en praktijkexamen bestaande uit drie onderdelen.
Voldoende sneeuw in december
Het was even afwachten of er begin december wel genoeg sneeuw zou liggen. Het skigebied van Ischgl gaat tot 3.000 meter hoogte waardoor er voldoende plekken waren waar er buiten de piste geskied kon worden. Wil je zeker zijn dat er voldoende sneeuw ligt, dan kun je de opleiding ook in april doen.
Skiërs en snowboarders in dezelfde groep
Net zoals bij de Anwärter- en de Landes 1 opleiding heb je overdag praktijk- en ’s avonds theorieles. Wat een leuk verschil is, is dat zowel snowboardleraren als skileraren de opleiding samen doen. Dus de meeste groepjes bestonden uit skiërs en boarders. Iedereen zat in een groepje van 7 à 8 personen met één opleider. Alle opleiders waren opgeleid als Bergfürher. Mijn opleider was zo’n echte Oostenrijker met typisch zwaar dialect. Al snel was duidelijk dat deze mensen de bergen echt kennen, er zijn opgegroeid en heel goed overal de gevaren van inzien. En daar heb ik echt heel veel van geleerd.
Piepssuche
De praktijk onderdelen, waar je ook op wordt getoetst bestaan uit; Piepssuche, Orienterung, Schneekunde en een Bergführung. Het lawinepieper zoeken hield in dat er een rugzak met een lawinepieper erin wordt verstopt onder de sneeuw. Deze moet je binnen een bepaalde tijd vinden met je eigen lawinepieper, sonderen en uitgraven. Gedurende de week hebben we dit denk ik zo’n vijftien keer geoefend. En dat bleek ook echt nodig te zijn. Heel veel mensen waren in het begin, vooral met het zoeken van de rugzak, heel veel tijd kwijt. Naarmate we het een aantal keren hadden geoefend leerden we snel, maar beheerst, omgaan met de lawinepieper, schep en sonde.
Orienterung
Het onderdeel oriënteren vond ik erg leuk. We werkten met hele precieze Zwitserse landkaarten. Op het examen stonden we op een willekeurige locatie in de bergen en moesten we aanwijzen waar we zelf stonden op de kaart. Daarnaast moeten we verschillende bergtoppen op de kaart kunnen aanwijzen. Dat lijkt in het begin heel lastig, maar na een paar keer oefenen viel dat erg mee.
Bergführung
Bij het onderdeel Bergführung was je zelf de gids en moest je de groep veilig een stuk buiten de piste begeleiden. De avond van tevoren gingen we zelf in het hotel in tweetallen bij de kaart zitten en planden we waar we de dag erna zouden gaan skiën. Wat ik vooral heel nuttig vond aan dit onderdeel is dat je op basis van een kaart echt zelf leert inschatten waar je wel en waar je niet moet skiën buiten de piste.
Op de dag zelf werd je beoordeeld op je route keuze en hoe je de groep begeleidde. De keuzes die je maakt worden beoordeeld aan de hand van het actuele lawinegevaar. Een lastige opgave die uiteindelijk heel leerzaam bleek te zijn.
Schneekunde
Het laatste praktijkonderdeel was sneeuwkunde. Tijdens de Anwärter en Landes 1 opleiding wordt dit ook behandeld, maar nu zie je het in de praktijk en gaat het ineens leven. Gedurende de week maak je meerdere sneeuwprofielen en leer je de sneeuw lezen.
Theorie-examen
Het theorie-examen bestond uit vijfentwintig vragen afkomstig uit de theorielessen die we dagelijks 's avonds kregen. Doordat alle theorie ook in de praktijk werd behandeld waren de vragen eenvoudig te beantwoorden.
Ik had een ontzettend leuke opleider die op een zeer ontspannen manier zijn groep begeleidde. Alle kennis die ik opgedaan heb tijdens de opleiding kan ik nu ook toepassen tijdens mijn eigen off-piste tochten. Als je het mij vraagt is een opleiding als deze onmisbaar voor iedereen die op een verantwoorde manier buiten de piste wil skiën.
Skiërs en snowboarders in dezelfde groep
Net zoals bij de Anwärter- en de Landes 1 opleiding heb je overdag praktijk- en ’s avonds theorieles. Wat een leuk verschil is, is dat zowel snowboardleraren als skileraren de opleiding samen doen. Dus de meeste groepjes bestonden uit skiërs en boarders. Iedereen zat in een groepje van 7 à 8 personen met één opleider. Alle opleiders waren opgeleid als Bergfürher. Mijn opleider was zo’n echte Oostenrijker met typisch zwaar dialect. Al snel was duidelijk dat deze mensen de bergen echt kennen, er zijn opgegroeid en heel goed overal de gevaren van inzien. En daar heb ik echt heel veel van geleerd.
Piepssuche
De praktijk onderdelen, waar je ook op wordt getoetst bestaan uit; Piepssuche, Orienterung, Schneekunde en een Bergführung. Het lawinepieper zoeken hield in dat er een rugzak met een lawinepieper erin wordt verstopt onder de sneeuw. Deze moet je binnen een bepaalde tijd vinden met je eigen lawinepieper, sonderen en uitgraven. Gedurende de week hebben we dit denk ik zo’n vijftien keer geoefend. En dat bleek ook echt nodig te zijn. Heel veel mensen waren in het begin, vooral met het zoeken van de rugzak, heel veel tijd kwijt. Naarmate we het een aantal keren hadden geoefend leerden we snel, maar beheerst, omgaan met de lawinepieper, schep en sonde.
Orienterung
Het onderdeel oriënteren vond ik erg leuk. We werkten met hele precieze Zwitserse landkaarten. Op het examen stonden we op een willekeurige locatie in de bergen en moesten we aanwijzen waar we zelf stonden op de kaart. Daarnaast moeten we verschillende bergtoppen op de kaart kunnen aanwijzen. Dat lijkt in het begin heel lastig, maar na een paar keer oefenen viel dat erg mee.
Bergführung
Bij het onderdeel Bergführung was je zelf de gids en moest je de groep veilig een stuk buiten de piste begeleiden. De avond van tevoren gingen we zelf in het hotel in tweetallen bij de kaart zitten en planden we waar we de dag erna zouden gaan skiën. Wat ik vooral heel nuttig vond aan dit onderdeel is dat je op basis van een kaart echt zelf leert inschatten waar je wel en waar je niet moet skiën buiten de piste.
Op de dag zelf werd je beoordeeld op je route keuze en hoe je de groep begeleidde. De keuzes die je maakt worden beoordeeld aan de hand van het actuele lawinegevaar. Een lastige opgave die uiteindelijk heel leerzaam bleek te zijn.
Schneekunde
Het laatste praktijkonderdeel was sneeuwkunde. Tijdens de Anwärter en Landes 1 opleiding wordt dit ook behandeld, maar nu zie je het in de praktijk en gaat het ineens leven. Gedurende de week maak je meerdere sneeuwprofielen en leer je de sneeuw lezen.
Theorie-examen
Het theorie-examen bestond uit vijfentwintig vragen afkomstig uit de theorielessen die we dagelijks 's avonds kregen. Doordat alle theorie ook in de praktijk werd behandeld waren de vragen eenvoudig te beantwoorden.
Ik had een ontzettend leuke opleider die op een zeer ontspannen manier zijn groep begeleidde. Alle kennis die ik opgedaan heb tijdens de opleiding kan ik nu ook toepassen tijdens mijn eigen off-piste tochten. Als je het mij vraagt is een opleiding als deze onmisbaar voor iedereen die op een verantwoorde manier buiten de piste wil skiën.
